Het verslag van een
beire weekend in Lelystad
Zaterdag omstreeks 11u30 vertrokken naar het circuit tezamen met mijn teamgenoot Kenny Geldhof die vergezeld was door Gregory Laporte, deze laatste bood zich prompt aan om wat te helpen op de racedag en dat is zeker geen overbodige luxe. Na een tocht van exact 2u op onze bestemming aangekomen. Het circuit ligt echt in the middle of nowhere, was wat verlaten en begon al te twijfelen of ik het juiste adres wel had in gegeven. Gelukkig merkte we de vrachtwagen van Antwerp Karting op.
Ons kartje stond reeds volledig raceklaar te blinken. We gingen ons dan maar snel in de overall heisen en ik ging als eerste het circuit op. Vermoed dat Kenny het eerst wat langs de kant wou bekijken

Al snel bleek dat er op een bepaald punt iets schorde aan de afstelling van de motor, maar na de montage van een andere sproeier was dit probleem meteen opgelost. Het ging dan als een speer. Mijn snelste ronde was 45.7, kende heeft er zelfs een 45.29 uitgeperst
Aangezien we op zaterdag maar konden rijden tot 17u zat het er al snel op. Op zich niet slecht want zo konden we op een deftig uur ons hotel opzoeken. Na de nodige verfrissing snel even naar de cocktailbar voor een lekkere Caipirinha, was ideaal met dit tropisch weer. Groot was de verbazing echter toen we een drankje voor ons kregen dat een bruine kleur had
Blijkbaar gebruikten ze een andere soort rum en dat kwam de smaak alvast niet ten goede.
Voor de rest was Lelystad redelijk doods en hebben we maar in het restaurant van het hotel gegeten (wok). Gelukkig nadien nog een terraske gevonden en met het bangelijke weer kon dit nog perfect tot middernacht in t-shirt.
Maar langer gingen we niet blijven hangen want we hadden nog een race te rijden op zondag
Zondag terug op het circuit aangekomen en na de inschrijving mochten we beginnen aan de vrije training van 30 minuten. 15 min voor de start van de training merkt Kenny op dat hij zijn overall in het hotel was vergeten
Dan maar snel even over en weer rijden. Dit gaf Gregory de mogelijkheid om in de vrije training het circuit wat te verkennen. Met de tropische temperaturen in het vooruitzicht hadden we Gregory opgegeven als reservepiloot, want een race van 2u30 in deze temperatuur ging misschien wel héél zwaar worden.
We waren op tijd terug van het hotel met Kenny's overall zodat hij zonder problemen aan de chrono's kon starten. Hij was immers sneller dan mij en zette de 2de tijd neer, 3 tienden trager dan de polesitter maar 2 tiende sneller dan de derde op de startgrid.
Het was voor mij dan ook duidelijk om Kenny de start te laten nemen. Hij vertrok vanop p2 en ik had verwacht dat hij zowiezo een plaats ging verliezen aangezien de derde in een veel betere positie zat voor de eerste bocht. Kenny nam echter een mega goede start en kon zelfs de polesitter even bedreigen maar moest hem dan toch voor laten. Ze reden hun achtervolgers meteen een redelijk achterstond op. Het was ook duidelijk dat Kenny iets werd opgehouden en plaatste een paar inhaalpogingen en al snel leverde dit resultaat op. We reden op kop in onze eerste BEKC race met een RK1. De polesitter wilde echter niet meteen opgeven en probeerde ons terug te pakken, hier was hij iets te overmoedig en belandde hij in het gras wat hem zoveel tijd deed verliezen dat hij als laatste terug de baan op kwam. Spijtig want het was een mooi duel. Maar zo kon Kenny onze voorsprong verder blijven uitbouwen.
Na een twintigtal minuten sloeg echter het noodlot toe. Kenny verloor heel snel terrein op de 2de en had totaal geen power meer. Meteen de pits ingedoken en we vermoedde dat het de carburator was die wat verstopt zat. Carburator af de motor gehaald hem nagekeken en uitgekuist maar er zat amper vuil in. Probleem was dus nog niet opgelost. Volgende denkpiste was de bekabeling naar de batterij, die snel vervangen en opnieuw de motor laten draaien maar nog steeds niet. Dan naar de bougie kijken, op dat moment komt er iemand voorbij en gaf de tip om te kijken naar nog een ander kabeltje want ze hadden tijdens de training net hetzelfde gehad.
En dat bleek ook het probleem. Chapeau van onze 'concurrent' om zo ons probleem op te lossen. Helaas nam dit alles tezamen zoveel tijd in beslag dat toen we terug op het circuit kwamen reeds 17 ronden achterstand hadden op p1. Een onmogelijke opdracht dus om dat nog te kunnen goed maken. We konden er enkel het beste van maken.
Ik liet Kenny dan ook een kwartiertje langer rijden aangezien we zeker 15 min hebben stil gestaan met het technisch probleem. De temperatuur liep altijd maar hoger en hoger op. En ik wist dat het echt zwaar ging worden. Voor ik het stuur overnam mijn balaclava nog even ondergedompeld in koud water en dat was goed voor 5 minuten maar dan was het snel opgedroogd.
In het begin ging ik echt heel goed, in ronde 4 of 5 reed ik een 45.4, Kenny's snelste ronde was 45.225 (overigens ook de snelste ronde van de race). Ik kon echt goed pushen maar toen ik 2 karts voor mij had ging het mis. Ze waren ongeveer even snel als ik en de middelste wilde ook de eerste zo snel mogelijk voorbij. Hij plaatste een aanval en ik wou meeglippen maar mijn voorganger bedacht zich op het laatste moment. Ik moest toen zwaar in de ankers en verloor de controle en maakte een slipper. Hierdoor was de motor uitgevallen en ik kreeg hem niet meteen op gang. Het heeft mij een ronde geduurd tot ik de motor terug gestart kreeg.
Vanaf dan heeft de motor niet meer zo gepresteerd als ervoor. In een trage 180° bocht naar rechts leek het of de motor telkens 'stil viel'. Ik verloor hierdoor minstens een halve seconde per ronde, ik geraakte bijna nooit meer meer onder de 46 seconden. Ik probeerde alles maar het lukte niet meer.
Ik heb nog even een mooi duel gehad met kartje 11. Op het lange rechte stuk was ik altijd sneller maar in de 'infield', de bocht waar ik altijd wat stil viel kon hij mij bijna altijd terug inhalen. Het was wel een zeer leuk duel, vooral omdat ik hem enkel kon inhalen in de bocht net na het lange rechte stuk. Het ging er heel close aan toe, zo laat mogelijk even kort remmen en terug gas. Ik voelde ook dat de motor toen echt ontzettend warm was, op het rechte stuk af en toe mijn rechterbil wat moeten laten afkoelen, heb er zelfs een brandwondje van.
Het laatste kwartier dan ook nog ontzettend veel last gekregen van mijn nek (altijd al mijn zwakte geweest) en dan ben je eigenlijk meer bezig om zo hard op je tanden te bijten om je ertegen te verzetten dan met je race. Ik was dan ook opgelucht toen ik het bordje van 'nog 5 minuten' in de lucht zag gaan.
Zelfs die laatste 5 minuten was echt afzien, en de finishvlag kwam geen ronde te vroeg.
In mijn uitloopronde opgemerkt dat de benzinetank bijna leeg was, dus voor alle zekerheid maar wat extra rubber opgepikt. En dat bleek nodig te zijn want normaal hadden we 2 kg overschot, zelfs met een lege tank, maar nu was dat maar 400 gram ....
We zijn uiteindelijk op de 6de plaats gestrand, net een plaats te laag om een beker mee naar huis te nemen. 14 ronden achterstand op de winnaar, dat maakt het extra spijtig van het technisch defect wat ons 17 ronden heeft gekost
Het viel wel op dat heel wat teams wat probleempjes hebben gehad tijdens de race, de warmte zal er zeker voor iets hebben tussen gezeten.
Ik kan terugkijken op een ontzettend geslaagd weekend. Ik zat er weken naar uit te kijken maar het is toch altijd zo snel gepasseerd

En het smaakt wederom naar meer
Bedankt Antwerp Karting voor deze schitterende prijs voor onze overwinning op de Hot Summer Race !!! Alles was 200% in orde. Onze mecanicien was top, de organisatie, de sfeer, ..... en dan nog eens het schitterende weer. Misschien iets té om te karten, maar dat was dan een extra uitdaging.
Ook opvallend hoe alle deelnemers elkaar bijstaan met raad en daad, heb wel al andere zaken gezien in andere races ....
En een dikke proficiat aan de top 3 en alle andere deelnemers die in deze weersomstandigheden tot op het bot maar zeer fair hebben gestreden.
Het was schitterend om te zien hoe snel Kenny het onder de knie had en hij de snelste man op de baan was. Ook goed dat je een luisterend oor hebt en je vragen stelt om je nog sneller te maken
Het was wederom leuk om tezamen met je een team te vormen
Ook een dankwoordje voor Gregory die steeds langs de kant stond om aanwijzigingen te geven en zo kon ik mij ook beter voorbereiden op mijn wedstrijd.
Gregory heeft ook voor foto's en filmpjes gezorgd, als ik alles kan converteren zullen deze hier snel verschijnen
Op RaceXpress zal er ook nog een fotoalbum verschijnen.
Nogmaals iedereen bedankt voor het overheerlijk weekend !!